Marvel heeft een nieuw karakter toegevoegd aan haar Avengers-groep: Doctor Strange. Deze man is echter geen god, briljante ingenieur of het resultaat van een experiment. Nee, Stephen Strange is een neurochirurg die gebruikmaakt van magie. En dan maakt de film des te interessanter. 

Let op: kan spoilers bevatten!

Stephen Strange (Benedict Cumberbatch) is een briljante, maar egoïstische neurochirurg met een gigantische ego en ambitie waar je u tegen zegt. Hij heeft een glansrijke carrière die alleen maar beter lijkt te worden. Maar dan komt de dokter in een auto-ongeluk terecht, waarbij hij ernstige zenuwschade oploopt. Zijn handen trillen vanaf dat moment, wat betekent dat zijn carrière als neurochirurg tot een einde is gekomen.

Maar natuurlijk kan Doctor Strange dat niet accepteren, en hij besluit koste wat het kost een oplossing te vinden. Zo komt hij op het spoor van Kamar-Taj, een groep die een andere man met ernstige zenuwschade wist te helpen. Maar daar leert hij niet hoe hij zijn handen weer kan gebruiken. Nee, hij leert om te gaan met een diepe magie waar hij het bestaan niet vanaf wist. En zo wordt hij de nieuwe Doctor Strange.

In Kamar-Taj ontdekken we ook wie de slechte mensen zijn. Kaecilius (Mads Mikkelsen) was een student bij dezelfde groep, maar besloot een ander pad te volgen met een verboden spreuk. De wereld dreigt opgeslokt te worden door een andere magische kracht, en Stephen Strange moet dat voorkomen.

Doctor Strange
Bron: Marvel

Eenzelfde soort verhaal

Mocht het begin van dit verhaal je bekend voorkomen, dat klopt. Iron Man gaf immers ook zo’n beeld: een briljante man met een gigantische ego raakt zwaar gewond en vindt een manier om het op te lossen. Maar het verhaal werkt goed en voelt tijdens het kijken van de film helemaal niet bekend aan. Nee, Doctor Strange trekt je direct het verhaal in en laat je niet meer los.

Lees ook:
The Man Who Knew Infinity (2015): prachtig verhaal met een tragisch einde

Natuurlijk zit er ook een liefdesverhaal in de film. Strange bleek jaren geleden al een relatie te hebben met een andere dokter, Christine Palmer (Rachel McAdams), maar dat is al jaren voorbij. Toch probeert hij haar terug te krijgen. Maar in tegenstelling tot de andere Marvel-films voegt dit verhaal weinig toe aan de film zelf. Het draait hier niet om liefde, het heeft zelfs weinig invloed op het verhaal. Daarentegen is het niet storend en zorgt de relatie tussen de twee regelmatig voor hilarische momenten.

Overigens is het verhaal op wat kleine puntjes na ontzettend sterk. Je gelooft het verhaal van Stephen Strange direct en twijfelt niet aan de rest. Hoewel er wat foutjes in zaten (chirurgen dragen echt geen horloges in de operatiekamer, en al helemaal geen nagellak!), doet dit het grote plot geen kwaad. Het verhaal is meeslepend, grappig en laat je meer van hetzelfde willen. Na de film vraag je je vooral af wanneer de volgende komt.

Doctor Strange
Bron: Marvel

Anders dan de rest

Maar het meest interessante van de film is hoe deze anders is dan de rest. Leuke grappen – nee, hilarische grappen – en een strijd om de wereld hebben we natuurlijk vele malen vaker gezien. Maar Doctor Strange voelt anders. Is zelfs anders. We wachten niet op prachtige uitvindingen en rekenen niet op de logica van de wereld. In deze film gaan we er juist vanuit dat de beste aanpak niet logisch is. Dat regels er zijn om gebogen te worden en dat er vaak een andere oplossing is dan je denkt. Daarmee doet de film meer denken aan fantasy-varianten als Fantastic Beasts and Where To Find Them (of nou ja, wat we er tot nu toe van hebben gezien) en een gemiddelde Kung-Fu-film (maar dan op zijn beste momenten). Een volledige andere weg voor Marvel dus, maar wel één die werkt.

Lees ook:
Alice Through the Looking Glass (2016): weinig spectaculair, wel onderhoudend

Jammer is dat die vreemde wereld voor Marvel wat onbekend terrein lijkt. Daardoor zijn ze soms niet helemaal zeker over de vreemde onderdelen van de film. Zo is de slechterik wel erg “normaal slecht” en zien we wel heel veel pop-cultuur in de film. Zo worden er referenties gemaakt naar Eminem en Beyoncé die wat wanhopig lijken, al zijn ze zonder meer grappig. Maar Doctor Strange is op zijn best als het zonder moeite ontzettend anders is dan alle andere Marvel-films. Bijvoorbeeld door het laatste gevecht anders aan te pakken en briljante wijzigingen aan de wereld toe te voegen.

Doctor Strange
Bron: Marvel

Geweldig

Doctor Strange is dus anders dan de andere Marvel-films, maar op een prachtige manier. Ze laten gebouwen van plaats veranderen, wisselen de zwaartekracht om, maken geweldige werelden en laten je heerlijk lachen (al is dat een gegeven bij Marvel).

Bovendien hebben ze opnieuw weer precies de juiste cast gekozen, en daar blijkt Marvel zo goed in. Waar Robert Downey Jr. overduidelijk Iron Man is, Chris Hemsworth perfect is voor Thor, is Benedict Cumberbatch duidelijk een geweldige keuze voor Stephen Strange. Belangrijk, want Doctor Strange komt nog terug. En wij kunnen nu al niet wachten.

Doctor Strange (2016), met: Benedict Cumberbatch, Chiwetel Ejiofor, Rachel McAdams en Benedict Wong. Geregisseerd door: Scott Derrickson.
Doctor Strange draait nu in de bioscoop.

RECENSIEOVERZICHT
Score
DELEN

LAAT EEN REACTIE ACHTER